مدیون حــــــــــــسینیم

مدیون حسینیم...

 جلوه باطل!!

با گذشت نیم قرن از رحلت پیغمبر خاتم ( صلی الله علیه و آله وسلم ) و 25 سال خلافت خلفای ثلاثه  و سپس روی کار آمدن بنی امیه حقائق تحریف گردید و معنی ایمان ، واقعیت خود را از دست داد و اظهار مسلمانی بهانه تسلط جوئی و حکومت شد .

حقیقت بگونه ای وارونه شد که نشانه مسلمانی مخالفت کردن و دشنام دادن به علی ( علیه السلام ) و آل او گردید . کم کم شیعه کشی سنّت شد و مدح ستمگران قبلی را چون وحی منزل به بچه های مکتب یاد می دادند و اسلام را با ظاهری خشک و اعمالی بی مغز معرفی می نمودند .

بیداری توده ها

نخستین اثر قیام حسین ( علیه السلام ) روشن ساختن افکار عمومی توده های مردم بود تا همه بدانند اسلام غیر این وضع بلکه مقابل آنست . فرزند پیغمبر ( صلی الله علیه و آله وسلم ) با موقعیت حساس و بی نظیر خود اجتماع آن روز را متوجه اسلام حقیقی فرمود تا گول ستمگران بی دین را که بنام اسلام ، حقیقت اسلام را می کوبند ننمودند و بدانند اسلام حقیقی یعنی تسبیم پروردگار بودن و در پرستش خدا نیز شریکی قائل نشوند  ودر اطاعت ، منحصرا مطیع خدا و نماندگان بحق او باشند .

پایداری اسلام به برکت قیام حسینی ( علیه السلام )

حسین عزیز با قیام مردانه و عاشقانه خود حقیقت محبت ورزی و دوستی راستین را به همگان آموخت که در میدان دوستی باید پاک باز بود ، هرچه خود وخودی است باید زدود و در طبق اخلاص تقدیم محبوب و راه او نمود .لذا برخی روایت مشهور نبوی « حسین از من است و من از حسینم » را چنین معنی کرده اند : برپائی و باقیماندن اسلام به برکت حسین ( علیه السلام ) است .

دلبستگی ایرانیان با آل علی ( علیه السلام )

از نعمت های خداوندی به ایرانیان ، دوستی خاندان پیغمبر ( صلی الله علیه و آله وسلم ) و ابراز علاقه ، مودت و محبت و روی آوردن به ایشان است .تز سال های نخستین تارخ اسلامی ، ایرانی با آل علی  ( علیه السلام ) پیوند داشته . مبارزات دامنه دار و پیگیر در تاریخ اسلامی همه یا بیشتر ، رنگ ایرانی دارد

از قیام مختار به کمک ایرانیان مقیم عراق و قیام ابو مسلم خراسانی بعنوان خونخواهی حسین ( علیه السلام ) تا قیام صاحب الزنج در بصره و نظائر آن از احساس پاک دوستی این خاندان سرچشمه می گیرد تا بالاخره دوستی اهل بیت موجبی برای استقلال ایران و رهائی از سلطه خلفای عثمانی در زمان صفویه گردید .

شور حسینی در ایام محرم

همیشه در ضمن سال و مخصوصا هنگام  عاشورای حسینی تجدید عهدی با ابی عبدالله ( علیه السلام ) و خاندان عصمت و طهارت می گردد که راستی برکات بیحسابی بهمراه دارد چه منافع اخروی و چه دنیوی و روی هم رفته شعار مذهب جلوه خاصش در این ایام شریف است که پرچم های عزا باهتزاز در می آید و مجالس با شکوهی و متعدد برپا می گردد و شیعیان بیاد و نام حسین ( علیه السلام ) متبرک می گردند .

انقلاب ما تداوم نهضت عاشوراست