خداوند سنگ را به سخن گفتن واداشت و گفت : از وقتيكه شنيدم شعله و آتش برخاسته از انسان و سنگ است (از ترس آنكه منهم از همان سنگها باشم ) تا به حال مي گريم .
آنگاه آن سنگ از آن پيامبر خواست كه برايش دعا كند تا از آتش در امان باشد ، و او دعا كرد .
مدتي بعد باز عبور پيامبر به آن جا افتاد و ديد همانگونه آب از سنگ جاري است . پرسيد : حالا ديگر براي چه گريه مي كني ؟ پاسخ داد : تا قبل از اطمينان به امان از آتش گريه خوف مي نمودم ، اما اينك گريه شكر دارم ، و از سرور و خوشحالي مي گريم شنيدنيهاي تاريخ ص 388 - محجه البيضاء 7 - 142
برچسب‌ها:
تاريخ : دوشنبه 23 دی 1392 | 07:46 | نویسنده : emameasgari |
ارسال نظر(0)
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید